“იქაც პლაკატი, აქაც პლაკატი”

2014 წლის 15 ივნისს, საქართველოში ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნები გაიმართება. დღეს, ჩვენ ქვეყანაში მთავარი თემა, სწორედ არჩევნებია.

წელს, ისე როგორც არასდროს მერობის კანდიდატები გააფთრებით იბრძვიან მეტად საპატიო წოდებისთვის. სამწუხაროდ თუ საბედნიეროდ, კანდიდატი ბევრია, თუმცა ხალხს არჩევანის გაკეთება მათგან მხოლოდ ერთზე მოუწევს, რომელიც ქალაქის მთავარი პირი, მერი გახდება. სად არ შეხვდებით მერობის კანდიდატების პლაკატებს, ხან მეტროში გვიღიმიან, ხან ხიდან გადმოქვცქერიან, ხან დენის ანძიდან, სტენდებიდან, სატრანსპორტო საშუალებებიდან. უბრალო ხალხს არჩევანი დიდი გვაქვს, სრულიად განსხვავებულ კანდიდატებს გამოვარჩევთ სქესის, ასაკის, განათლების, პოლიტიკური შეხედულებისა თუ გვარის მიხედვით, საქართველოში ხომ ყველაფერს ექცევა ყურადღება.

ქალაქში ცარიელი აღარც ანძა დარჩა, აღარც კედელი, უბრალოდ ადგილი, სადაც უწყინარ განცხადებას გააკრავ წარწერით : ” შევასწავლი ინგლისურ ენას”; ” ქირავდება ბინა” და ა.შ. ერთი სიტყვით, საითაც არ უნდა გაიხედოთ, პლაკატი, ბანერი, მოძრავი ან უძრავი გამოსახულება, რომელზეც აუცილებლად არჩევნებში მონაწილე პიროვნებაა გამოსახული, უეჭველად მიიქცევს თქვენს ყურადღებას. ცოტა არ იყოს და ხალხი შეწუხდა აქტიური წინასაარჩევნო კამპანიისგან, ყველაფერ ახალს, ხომ ქართველი სკეპტიკურად აღიქვამს.

ბუნებრივია, ვიღაცამ მეტი დახარჯა სარეკლამო კამპანიაში – ვიღაცამ ნაკლები, მაგრამ ფაქტი ერთია, კანდიდატებმა კარგად თუ ცუდად თავისი საქმე შეასრულეს, ახლა კი ჯერი ჩვენზეა, ავირჩიოთ ქალაქის ღირსეული მერი.